Dit is bijna de eerste oogst van het jaar. Min of meer gelijktijdig met de eerste snijbiet. De tomaten zijn allemaal buiten uitgeplant. De courgettes zijn goed aangeslagen. De erwten en sugar snaps beginnen aan een groeispurt. Op naar veel lekkers van eigen balkon.
En zie hier het resultaat van het eerste experiment om een lekkere glutenvrije quiche te maken. Ik begon er aan en kreeg meteen de zenuwen, want wat als het weer een soort baksteen zou worden. Nou dat had ik niet getrokken, denk ik. Maar wonderwel ontstond er na zorgvuldig het recept te volgen een soepel deeg, dat netjes in de bakvorm ging. Al bakkend in de oven kreeg ik weer de zenuwen, want ook nu kon het nog misgaan. Maar uiteindelijk was het heel lekker. Warm nog wat brokkelig, maar de volgende dag was het korstdeeg zowaar wat knapperig geworden en kwamen de smaken beter uit. Al met al een goed begin! Op naar meer lekkers.
P.S. Ik had de intentie om hier het recept op te nemen, maar ik ben natuurlijk weer heel erg laat met het maken van deze post. Dus ik vroeg me meteen al af kijkend naar de foto’s: wat zit er eigenlijk in de vulling? Verder dan een ui… en pompoen… en nog wat courgette… kom ik eigenlijk niet. (Oh, en geraspte cheddar kaas.) Dus volgende keer beter.
P.S. Oh, en die salade is met sla en bieslook van eigen balkon! Lekker.
De pastinaken geoogst en een nieuwe batch gezaaid. Laten we zien of ze inderdaad de winter overleven en mooi groot worden in 2018. (Ik zie er nu op 3 maart 2018 nog niets van, dus ik vrees het ergste.)
Een hele tijd geleden kocht mijn vriend een potje met curry madras kruiden. Sindsdien zijn we fan, want het ruikt zo lekker. De smaak is ook goed natuurlijk. Al rommelend in de keuken op een vrijdagmiddag vond ik een restje mungbonen. Dat moest dus wel een Indiase stoof worden. Achteraf zou je hem ook kunnen karakteriseren als Indiase erwtensoep: massief, dik, groenig (ik eet al dertig jaar geen erwtensoep meer, dus anders dan visueel kan ik het niet vergelijken). Maar goed, dat was het plan op 1 september. Jammer dat ik een maand later pas deze tekst bij de foto’s maak. Geen idee van wat ik precies gedaan heb en wat de hoeveelheden waren. Gelukkig heb ik redelijk wat foto’s genomen. Lees verder als je wilt weten wat ik denk dat ik gedaan heb. Continue reading
Kijk nou! Een tomaat met een neus… Geheel puur natuur.
Eerlijk gezegd ben ik een beetje klaar met experimenteren in de moestuin. Zo groot is het niet en alles wat mislukt kost vooral ruimte, waar wel iets had kunnen groeien. Maar soms geeft de mislukking van vorig seizoen opeens een aangename verrassing een jaar later. Zo was er de broccoli van vorig jaar die opeens niet dood bleek te zijn en zowaar 1 klein broccoliroosje ging aanmaken. Heel bizar. Ik heb nog een maand of 2 van de mooie groen-paarse bladeren genoten, voordat ik hem definitief uit de pot heb gehaald. Want 1 roosje broccoli is nog steeds wel te weinig om te mogen blijven…
En nu was er dit mooie knoflook bolletje. Vorig jaar probeerde ik weer eens knoflook te planten. Op zich gaat dat best aardig, maar de grond is toch te vochtig en de bollen worden niet groot. Dus een deel oogstte ik vorig jaar wel en de rest verpieterde in de grond. Ik vond het niet de moeite om het eruit te halen. Meestal blijft er van plantenresten in de grond niets over. Nou wel dus, want vroeg dit voorjaar staken er opeens fier bladeren van knoflook boven de aarde uit! En gisteren was het tijd om te oogsten, aangezien de stengel compleet verdroogd en armzalig was. Kwam dit schattig mooie knoflook bolletje te voorschijn. Kijk nu hoe mooi!!!! Zo mooi rood waren de eerdere bolletjes niet. Kijk hem liggen tussen de andere uien en knoflook op het aanrecht.
Mijn eerste weckactie sinds een eeuwigheid. Ik heb dit jaar minikomkommers op het balkon. Klein zijn het augurken die je moet inmaken, vanaf 12 cm zijn het komkommers die je als komkommer meteen rauw kunt eten. Ze groeien alleen niet zo hard. Dus ik had er eentje van ca. 10 cm en een mini die overduidelijk nog augurk was. Nu de meeste erwtenplanten op mysterieuze manier zijn gestorven, had ik ook nog een kleine erwtenoogst. En over bonen (niet sperzieboontjes) las ik dat je ze vroeg moet oogsten (als ze een paar mm dik zijn), want dan zijn ze het lekkerst. Dat gedaan hebbende kwam ik er wederom achter dat niet alles wat op het internet staat waar is. Want de borlottibonen waren nog geen 2 mm groot. Dus jammer, te vroeg geoogst en voer voor de wormenbak. Maar niet teveel zeuren, terug naar mijn weckactie. Ik had een leuk recept uit een van mijn nieuwe kookboeken (Cornersmith), maar dan voor 2 kg komkommers. Ik heb ze niet gewogen, maar ik schat dat ik de 200 gr nog niet haalde met mijn exemplaren. Dus die erwtjes konden er mooi bij. Een echt experiment! Lees verder voor het recept. Continue reading
Jummie!!! Het stadslandbouwseizoen is weer begonnen. De sla in de kweekkas doet het goed. Zo elke 5 tot 7 dagen kan er een mooi bosje geoogst worden. Ik lette even niet op en opeens was de sla ontploft. De radijsjes zijn ook van eigen bodem. Wel weer wat scherp, maar in de salade goed te doen.
Het kan dus echt! Mijn theorie over de tomaat die op een aardappelplant wordt geënt is waar. Na aanvankelijke scepsis al om, kwam mijn vriend erachter dat het kan. En soms wordt het expres zo aangeprezen. Dubbel plezier en dubbele opbrengts van 1 plant met verschillende boven- en onderkant. Grappig!!!
Was ik gisteren op het balkon eens flink bezig om alles weer netjes en klaar te maken voor het nieuwe groeiseizoen, kom ik deze verstekelingen tegen. Diep onder een dode tomatenplant in een pot die sinds vorig jaar oktober een beetje staat weg te kwijnen in een hoekje van het balkon, kwam ik 12 kleine aardappeltjes tegen. Tenminste, ik denk dat het aardappeltjes zijn. Als eerste belde ik mijn vriend, want één optie was dat hij als experiment of grapje een aardappel ergens in de grond had gestopt. Nee, hij was het niet. Wel herinnerde hij zich vogels die zich vorig jaar verdacht gedroegen in de buurt van deze pot. Ooit een vogel een aardappel 15 cm onder de grond zien verstoppen in een pot met een grote tomatenplant erin? Ik ben niet overtuigd. Mijn nieuwe theorie is dat de tomatenplantjes geënt waren op een aardappelplant (tenslotte allebei lid van de nachtschade familie) en dat er daarom na het overlijden van de tomatenplant een tweede leven startte in de aardappelteelt. Ze waren ook echt geënt, dus het zou kunnen. Maar Reinout is niet overtuigd.
Dus wie het weet, mag het zeggen. En vraag nummer twee is of we ze kunnen eten. Nú aardappelen oogsten klopt helemaal niet met het normale poot en oogst patroon voor aardappelen. Surprise!