Hartige soep met pompoen en courgette

Oh, die enorme pompoen! Wat een werk om dat allemaal te verwerken. Je wilt toch ook niet de hele tijd hetzelfde eten? Hoeveel pompoensoep kan een mens eten, voordat het gaat tegenstaan? Dus ging ik op zoek naar leuke nieuwe recepten. Ik vond er een via de site van River Cottage. Een heerlijke stoofpot met pompoen. Alleen hoefde er maar 300 gram pompoen in en dat is wat weinig als je een pompoen van ca. 10 kilo op moet maken. Dus ik had op gevoel een stuk afgesneden en dat schoongemaakt en in blokjes gesneden. Bleek dat ik ca. 1200 gram pompoen had. Dus 4x de hoeveelheid die er in het recept stond. De pompoen was niet heel stevig, dus ik dacht met het verdriedubbelen van het recept wel weg te komen. Wat een ramp. Ten eerste is van alle ingrediënten 3x zoveel gewoon heel erg veel. Dus het hele aanrecht stond vol met schalen met gesneden ui, knoflook, gember, bleekselderij, pompoen, flessen passata, linzen en kikkererwten. Niet normaal, echt een ramp. En dan met die 2 elektrische pitjes… In gedachten kon ik de keuken wel vermoorden. Niet te doen, vooral omdat het helemaal niet in 2 pannen paste. Dus toen ik al flink chagrijnig begon te worden en al halverwege was, besloot ik om dan maar een derde deel apart te zetten. Het ging gewoon niet. Met de rest ging is stug door, maar het eindresultaat vond ik toch niet echt lijken op het plaatje. Beetje teleurstellend dus en absoluut niet blogwaardig. Maar goed wel weer een enorme voorraad eten in de vriezer en koelkast. Er zitten alleen maar maaltijden met pompoen in. Beetje absurd.

Oké, nu kom ik to the point!!! Die tweede foto van links is het deel dat ik apart zette samen met de gesneden pompoen die ik apart had gehouden. En toen ik op mijn vrije vrijdag daarmee aan de slag ging, wilde ik niet nog meer van hetzelfde maken. Maar wat doe je dan. Ik was klaar met recepten zoeken. Dit varkentje ging ik wel even gewoon ouderwets op gevoel wassen. En een meesterwerk ontstond. Jammer dat er in de eerste fase van het koken nogal chaotisch gewerkt was. Dus van een deel van de ingrediënten weet ik niet meer precies hoeveel erin ging. Maar lekker!!! Oh, na een ramp dan toch een wonder. Alsof een engeltje op je tong plast. Goedgekeurd door 2 personen. Lees verder voor het recept. Continue reading

Pompoenperenjam

Ik heb laatst een nieuw kookboek gekocht. Het zag er zo leuk uit, ik kon het niet laten liggen. Er staan allemaal recepten in voor jammen, chutneys en andere heerlijkheden en zo ook dit leuke recept voor pompoenjam met peer en een vleugje sinaasappel. Nu lag er al een tijdje een enorme pompoen (groot geworden onder de Franse zon) die geslacht moest worden. Vorig weekend had ik daarom al 8 porties pompoensoep voor 2 personen gemaakt. En nu was het tijd voor jam. Wel een beetje veel gemaakt en ik ben helemaal niet zo’n grote jam eter. Gelukkig kun je het lang bewaren. Ook leuk om weg te geven als cadeautje. Lees verder voor het recept. Continue reading

Tomaten van eigen balkon

Dit jaar was geen geweldig moestuin jaar. Bijna alles is inmiddels geoogst. Alleen mijn lente-uitjes staan er nog. Ik kan ze nu gerust herfstuitjes noemen, want ze groeien zo langzaam. Zijn nog steeds mini. Geen idee of dit dit jaar nog volgroeid raakt. Dit is een beetje een overzicht van de tomaten. Ze zijn niet allemaal van mij. De hydrophonische tomaten worden ook langzaam rood. Dat had ik niet meer verwacht. En nog een foto van de kleinste rijpe tomaten van dit jaar. Die heb ik iets te lang laten liggen en nu zijn het de kleinste gedroogde tomaten van dit jaar.

Prachtige pastinaken!

Kijk toch wat er uit mijn moestuintje is gekomen. Drie stuks overheerlijke pastinaken. De kleinste was het mooiste qua vorm en dus ook het makkelijkste om te schillen. De andere twee hebben een soort groeistop gehad of gebrek aan diepte, want de bovenkant was mega groot en de onderkant heel bizar met allerlei kleine wortels. Niet makkelijk te schillen. Maar de geur… niet normaal zo sterk, al vanaf het moment dat ze uit de grond kwamen. Pastinaak is een blijvertje in de moestuin. En je kunt ze ook al in november zaaien, in plaats van in maart. Dat ga ik dit keer doen. Misschien dat ze dan al wat voor kunnen groeien en ik ze eerder kan oogsten. Of misschien groeien ze dan gelijkmatiger. Op naar meer in elk geval.

Hydroponics tomaten geoogst

Ik ben jaloers! Voordat we op vakantie gingen, had ik mijn vriend een zijscheut van een van mijn tomatenplanten gedoneerd. Een wat groot geworden dief die ik lukraak ergens in de aarde had gezet. Dat ding bleef groeien, dus ach, mijn vriend mocht hem hebben voor zijn hydroponics experiment. Een paar maanden later is de dief al bijna groter dan de oorspronkelijke plant. En in die paar maanden heeft de plant maar liefst 6 tomaten geproduceerd. Toegegeven medio oktober hoef je er niet veel meer van te verwachten, maar indrukwekkend is het wel. Maar voor de duidelijkheid, afgedankte zijscheuten horen hun “ouderplant” niet voorbij te streven! Een beetje een clash tussen old school moestuinieren en hippe bionische experimenten. Ik houd het bij de gewone aarde.

Ottolenghi salade

De laatste tijd krijg ik steeds meer eigen teelt van andere mensen. Zo kreeg ik een hele zak met walnoten en als extraatje ook nog een zak met peren en appels. De walnoten waren echt geweldig. Zo lekker! Maar daar moet je dan wel wat bijzonders mee doen. Eindelijk tijd om een recept uit het Ottolenghi kookboek Plenty te maken. Natuurlijk kon ik geen salade vinden met walnoten. Dit recept is dan ook oorspronkelijk voor hazelnoten. Maar ach… wie laat zich de les lezen door een boek. Ik niet. Dus deze salade is een beetje van mezelf en een beetje van Ottolenghi en gewoon lekker. Goedgekeurd door 2 personen. lees verder voor het recept.

Continue reading

Erwtjes overleden

Met pijn in mijn hart heb ik vanochtend de erwtjes opgeruimd. Na het stormachtige weer van de afgelopen weken gingen ze het niet meer redden. Het ging zo goed, ze torenden gewoon boven mij uit. En als het heel goed gaat met planten, kan het zomaar opeens heel slecht gaan. Een avond met flinke wind en ze waren zo hier en daar geknakt. Met spalken heb ik nog geprobeerd ze overeind te houden, maar dat was het begin van het einde. Uitdunnen en opnieuw opbinden hielp ook niet meer. Het blad werd helemaal geel en doorzichtig, dus vanochtend heb ik ze uit de grond gerukt. Jammer. Volgend jaar weer beter. Begint een beetje een patroon te worden. Alles is dit jaar een gevecht. Wel leerzaam, dus volgend jaar moet echt een fantastisch moestuinjaar worden voor het balkon.