Ik weet eigenlijk niet waar mijn voorliefde voor koken vandaan komt. Toen ik klein was experimenteerde mijn moeder wel wat met het eten, maar ze stond niet elk weekend eindeloos lang in de keuken. Mijn vader is sowieso meer van het eten, dan van het koken. Dus hoe kom ik aan die drang. Mijn creativiteit heb ik denk ik wel van mijn beide ouders, mijn doorzettingsvermogen van mijn vader, mijn organisatietalent van mijn moeder. Verder vind ik koken net een bouwproces, bedenken wat je gaat maken, materialen/ingrediënten uitkiezen, technieken kiezen en dan plannen en uitvoeren. Maar het begon pas echt door te zetten toen ik jaren geleden kooklessen ging volgen. En toen begon ook mijn moeder me steeds te bellen om te vragen wat ik geleerd had en begon ze zelf ook steeds meer te koken en dingen uit te testen. Sinds een jaar of anderhalf is daarbij een voorliefde voor moestuinieren gekomen. Dat was vast nog niet opgevallen met al die blogs over het balkon.

Maar ik dwaal af. Toen ik klein was hadden we een soort beoordelingsmethode voor nieuwe recepten van mijn moeder. Heel lekker was 1x in de week, lekker tot oké was 1x in twee weken, nog minder was 1x in de maand en niet zo’n succes was 1x in het jaar. En nu kom ik eindelijk bij de couscous terecht.

In dit gerecht komen al mijn voorliefdes zo’n beetje bij elkaar, alhoewel heel technisch is het niet. Het is koud lekker, warm lekker, eindeloze mogelijkheden, alles wat op het balkon groeit kan erin, goed te plannen, precies waar ik van houd bij het koken. Voor mij is het zeker een 1x in de week gerecht. In de praktijk is dat alleen eerder 1x in twee weken. Er is nu eenmaal teveel lekkers voor vaste gerechten in de week. Dat past gewoon niet. Nu was het al weer een eeuw geleden dat we het aten en met het samenvoegen van de keukenspullen en resten ingrediënten van mijn oude huis, was er veel couscous. Mooie gelegenheid dus om weer eens een lekkere couscous salade te maken. Lees verder voor het recept. Continue reading →